Kolorowo, swobodnie, po mojemu - jak powstało wnętrze Soni Bohosiewicz

Każdy detal w tym domu opowiada historię Soni – jej energii, charakteru i potrzeby bycia sobą.

Wspólnie z architektką Olą Ziarek stworzyła przestrzeń, w której kolory, formy i detale współgrają z osobowością, pozwalając jej odpocząć i czuć się naprawdę “u siebie”.

Zapytaliśmy Sonię o początki oraz o pomysł na dom, który stał się jej prawdziwym miejscem do odpoczynku.

Pamiętasz ten moment, kiedy pomyślałaś: “Chcę, żeby mój dom był właśnie taki?

Pamiętam – to był moment, kiedy razem z Olą Ziarek zatrzymałyśmy się nad jednym detalem - to był kamień Alicante Rojo, piękny, pomarańczowy- i nagle całość nabrała sensu. Pomyślałam: właśnie takiego domu chcę.

Wnętrze mówi dużo o właścicielu - co Twoim zdaniem mówi o Tobie?

Moje wnętrze zdradza, że lubię ciepło i otwartość, ale też porządek i konsekwencję. Dzięki Oli udało się połączyć te dwie strony mojej natury. Energia zakleiła w kolorze, łagodność i otwartość w powtarzającej się fali, no i miłość do ludzi w otwartej kuchni.

Czy kolor we wnętrzu to dla Ciebie odwaga, czy naturalna potrzeba?

Kolor to dla mnie naturalna potrzeba, nie odwaga. Tak jakbym bez niego nie mogła oddychać. Ola świetnie wyczuła, jakich barw potrzebuję na co dzień.

To prawda, kolor ma ogromną moc – może pobudzać do działania, wprowadzać spokój, budować atmosferę - często potrzebujemy takich impulsów. Twoje wnętrze to dowód, że barwy nie są dodatkiem, ale pełnoprawnym językiem. Tworzą energię, która wprowadza równowagę i sprawia, że przestrzeń staje się osobista.

Co najbardziej zaskoczyło Cię w tym procesie - w Tobie samej albo w Twoim domu?

Zaskoczyło mnie to, że im bardziej ufałam procesowi, tym bardziej uczyłam się siebie. Odkryłam, że mam w sobie spokój, którego wcześniej nie doceniałam – a dom pięknie go odzwierciedla.

To pokazuje też, jak ważna jest obecność architekta – kogoś, kto nie tylko zna się na przestrzeni i detalach, ale potrafi słuchać, zadawać właściwe pytania i pomóc odkryć w sobie to, czego samemu trudno byłoby nazwać. Ola była dla mnie właśnie takim przewodnikiem.

„Ko­lor to dla mnie na­tu­ral­na po­trze­ba, nie od­wa­ga.”

Gdyby Twoje wnętrze miało być jedną opowieścią, to jakby brzmiała jej puenta?

„Puenta? To historia o wspólnym tworzeniu. Mój dom opowiada o mnie, ale też o spotkaniu z Olą , która pomogła mi przełożyć marzenia na realną przestrzeń. No i zyskałam cudnych ludzi obok siebie - Olę i jej Męża Grzesia.

Dla nas ta historia jest dowodem, że wnętrza powstają z relacji – zaufania, rozmów, wymiany pomysłów. Sam proces wybierania mebli z Olą był dla nas niesamowitą przygodą. Łączyliśmy w sumie trzy perspektywy: naszą wiedzę z wrażliwością Oli, ale przede wszystkim z Twoim charakterem. Najpiękniejsze domy rodzą się właśnie w takim dialogu.